Zmysł węchu w terapii zachowań psów

Przypadek Zosi

Podczas pracy z Zosią, sunią lękliwą z ograniczonym zaufaniem do opiekunów i lękiem w stosunku do obcych osób, autorka artykułu zaproponowała zabawę w nawęszanie.

Zosia była bardzo wrażliwa na każdy ruch swoich opiekunów. Nie zawsze do nich podchodziła. Brakowało reakcji na wskazywanie przez opiekuna czy to jedzenia, czy też zabawki. Nie było mowy o naprowadzeniu Zosi na kolana podczas siedzenia na podłodze. Nie podążała za opiekunem. Nęcona smaczkiem, wędrowała w pewnej odległości od niego, zapewniając tym samym bezpieczny dystans.

W kontakcie z osobami obcymi bardzo wycofana z dużym dysonansem poznawczym. Jednak zaakceptowała osobę autorki artykułu podczas rehabilitacji zachowania. Nie wykazywała interakcji ani chęci do zabaw z człowiekiem. Potrafiła okazywać pozytywne emocje przez kręcenie zadem. Najczęstsza pozycja postawy suni – niska z podkulonym pod brzuch ogonem. Wycofanie i czujność obecne przez cały czas trwania konsultacji i na spacerach. Podczas spacerów nie węszyła.

Zośka to sunia lubiąca jeść. I tu podczas pracy rozpoczęto proces skarmiana, co nie było łatwe.

Jadła tylko w sytuacji i w sposób ułożenia dłoni dobrze jej znany, każdy inny układ był nieakceptowalny i oczywiście nie pobierała pokarmu. Założono, że Zosia zje smaczek blisko opiekuna, a w następnym etapie – z nogi opiekuna. Trzeba było czasu, aby przeszła wodzona za smaczkiem od lewej do prawej strony opiekuna.

W sytuacji nawęszania smakołyku widoczny był dysonans poznawczy, jednak po pewnym czasie łakomstwo wygrało. Kiedy Zośka poczuła nagrodę w postaci jedzenia, coraz częściej nawęszała, mimo różnorodnych, ale bardzo ostrożnych modyfikacji rekwizytów stymulujących. Podczas pracy z nią widać było, jak się relaksuje, zmienia pozycje ciała i swoje zachowanie, nastawienie.

Zośka to przykład psa lękliwego, bardzo wrażliwego, z ograniczonym zaufaniem do swoich opiekunów i bojaźliwego w stosunku do osób obcych, przełamującego swoje zachowanie poprzez zabawy węchowe.

Węszenie to również sposób na walkę z nudą i rozładowaniem emocji u psów z ograniczonym ruchem wskutek przebytych zabiegów czy operacji. Jeżeli jest zalecenie ograniczenia ruchu i pies nie może chodzić czy biegać, to dobrym sposobem jest zaproponowanie stacjonarnych zabaw węchowych. Dobrze do tego celu służą gry edukacyjne. Pies może w nie grać, nawet leżąc.

Dla szczeniąt zabawy węchowe są bardzo korzystne, stymulują i socjalizują maluszki. Oczywiście pozytywnie wpływa to na kolejne etapy rozwoju.

Bawić można się już podczas okresu karencji, a więc w czasie, kiedy szczenięta mają ograniczony ruch do przebywania w domu ze względu na brak szczepień. Ukierunkowane węszenie stabilizuje zachowanie i wycisza. Detekcja zapachowa w wykonaniu szczeniąt to nauka koncentracji, samokontroli, bardzo ważnego kontaktu z przewodnikiem. Ten kontakt to wzajemne „czytanie siebie”. Wyuczone podczas pracy ze zmysłem węchu relacje procentują na całe życie i umacniają zależności człowiek – pies.