Dieta w przewlekłych enteropatiach u kotów

Porównanie profili diet przemysłowych

W rozporządzeniu Komisji (UE) 2020/354 z dnia 4 marca 2020 r. (22) nie ma przypisanego wpisu dla wspomagania przewodu pokarmowego w przewlekłej enteropatii, natomiast stosowane są rozwiązania dietetyczne z zapisów:

a) Nr 13 – obniżenie nietolerancji składników i substancji odżywczych;
b) Nr 19 – wyrównywanie zaburzeń trawienia;
c) Nr 20 – ograniczenie zaburzeń wchłaniania jelitowego;

co oznacza, że finalna dieta może łączyć cechy, charakteryzując się:

• wysoką strawnością (białko surowe ≥ 85%, tłuszcz surowy ≥ 90%),
• niską (≤ 44 g/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12%) lub wysoką (> 44 g/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12%) zawartością włókna surowego, możliwą podwyższoną zawartością sodu (≥ 1,8 g/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12%) i potasu (≥ 5 g/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12%),
• liczbą źródeł białka ograniczoną do 3 i/lub źródło białka hydrolizowane, oczyszczone źródła węglowodanów lekkostrawnych,
• dodatkiem nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Podsumowanie

Enteropatie są bardzo trudnymi w leczeniu dietetycznym chorobami również dla właściciela, który musi utrzymywać odpowiedni rygor żywieniowy. Niemniej jednak często udaje się uzyskać tolerancję organizmu na wybrane dwie lub trzy diety, co pozwala stosować je rotacyjnie. Można też utrzymać dietę podstawową i urozmaicać ją, wprowadzając inne, świeże, ale tolerowane przez kota pokarmy, w ilości do 25% jego DER. Urozmaicenie żywienia ma dla kotów ogromne znaczenie ze względu na ich neofilię zapisaną w genach. Choć z punktu widzenia postępowania żywieniowego im mniej zmian, tym lepiej można kontrolować choroby przewodu pokarmowego.