Diety bezzbożowe w żywieniu psów

Tauryna jest β-aminokwasem o zróżnicowanym działaniu biologicznym, a powodem, dla którego należy do jednych z najważniejszych aminokwasów w organizmie, jest jej bardzo wysoka koncentracja w większości tkanek i płynów fizjologicznych organizmu. U niektórych gatunków, np. u kota, tauryna jest niezbędnym składnikiem odżywczym, a u psów do tej pory nie była uważana za takowy. Wiele prac wskazuje, że komórki pozbawione tauryny w większości przypadków wykazują poważne patologie, co w konsekwencji doprowadziło do zainteresowania potencjalnym zastosowaniem tauryny jako istotnego środka terapeutycznego (17). Wśród najważniejszych mechanizmów komórkowych, które są kontrolowane między innymi przez taurynę, należą: utrzymywanie odpowiednio wysokiego potencjału przeciwutleniającego komórek, wpływ na gospodarkę energetyczną organizmu, regulacja ekspresji genów, działanie jako czynnik osmoregulacyjny, regulacja mikrokrążenia w narządach, działanie przeciw neurozwyrodnieniowe, ale także dzięki zaangażowaniu w hamowanie procesów zapalnych – działanie przeciwnowotworowe. Suma tych wszystkich mechanizmów staje się dodatkowo istotna w przypadku zaburzenia syntezy endogennej tauryny lub ograniczenia jej biodostępności ze źródeł pokarmowych. Na syntezę tauryny może wpływać wiele zmiennych, takich jak obniżona biodostępność aminokwasów, nadmierna degradacja podczas obróbki termicznej (np. w czasie procesu ekstruzji i sterylizacji). Gdy w komórce nie występuje wystarczająca do syntezy cysteiny ilość metioniny, wykorzystywana jest homocysteina, która ulega ponownej metylacji, tworząc metioninę. Stosunek stężeń S-adenozylometioniny do S-adenozylohomocysteiny, substratów w szlaku metabolizmu jednowęglowego, określa potencjał metylacyjny komórki. Wzrost stężenia homocysteiny we krwi zmniejsza ten stosunek, prowadząc do zmniejszenia potencjału metylacyjnego. Dodatkowo zmniejszenie tego wskaźnika oznacza wzrost stężenia S-adenozylohomocysteiny, co ma decydujące znaczenie dla rozwoju chorób serca. U pacjentów z chorobami serca udokumentowano wzrost stężenia S-adenozylohomocysteiny w osoczu (12).

Najnowsze dane sugerują, że zapotrzebowanie na niezbędne aminokwasy zawierające siarkę może być zmienne u różnych ras i rozmiarów psów. W jednym z badań zaobserwowano, że psy dużych ras charakteryzowały się niższym (50%) współczynnikiem biosyntezy tauryny niż mniejsze psy – psy były karmione dietą odpowiednio zbilansowaną w białko i aminokwasy zawierające siarkę (13).