Ograniczanie kamicy szczawianowej u psów

Patofizjologia, objawy i kluczowe elementy diagnostyki

Szczawian wapnia jest najczęściej występującym kamieniem w górnych drogach moczowych u psów. Jednocześnie ten typ kamicy jest jednym z trudniejszych, ponieważ szczawiany wapnia są nierozpuszczalne i muszą być usunięte operacyjnie. Dodatkowo częstość ich nawrotów jest duża, ok. 48-57% przypadków nawracała w przeciągu 3 lat od wykonanego zabiegu (JPL, CAO, THD) (1, 2), a w 36% przypadków na przestrzeni pierwszego roku, jeśli nie podjęto działań profilaktycznych.

Do tej pory istnieje wiele niewiadomych związanych z patogenezą powstawania kamieni szczawianowych. Za czynniki ryzyka zwiększające możliwość powstawania szczawianów wapnia uznano:

• płeć (u samców częściej niż u samic),
• hiperkalciurię,
• niską zawartość wapnia w pokarmie.

Zdecydowanie częściej diagnozuje się kamicę szczawianową u psów z nadwagą i zwierząt sterylizowanych, będących w wieku między 5. a 8. rokiem życia (4, 5).

Najczęstszą przyczyną występowania kamicy szczawianowej u psów są wszelkie zaburzenia metaboliczne lub choroby (pierwotna nadczynność przytarczyc, hiperadrenokortycyzm itd.) prowadzące do pojawienia się hiperkalciurii (6). Dość rzadko natomiast definiuje się pierwotną hiperoksalurię jako czynnik ryzyka rozwoju tej kamicy. Do tej pory opisano ją wyłącznie u szczeniąt spaniela tybetańskiego i Coton de Tuléar (7, 8). Dość ciekawą hipotezę w 2012 roku przedstawił zespół naukowców, sugerując, że podobnie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas