Nowe koncepcje i techniki w leczeniu ochwatu.

Nowe koncepcje i techniki w leczeniu ochwatu. Część 3 – diagnostyka radiologiczna oraz wenografia

Zdjęcia RTG

Tak jak zostało to wspomniane w poprzednim artykule, diagnostyka ochwatu bazuje na badaniu klinicznym (zawsze tętnienie tętnic palcowych i kulawizna obu przednich kończyn, chociaż może być asymetryczna). Diagnostyka bardzo świeżego ochwatu na podstawie RTG jest praktycznie niemożliwa, ponieważ zdjęcia pokazują ochwatowe zmiany dopiero po tym, kiedy dojdzie już do przemieszczenia kości kopytowej (a więc kiedy możliwości zatrzymania postępu ochwatu są już bardzo ograniczone), nie dostarczają informacji na temat stanu tworzywa i naczyń krwionośnych wewnątrz puszki kopytowej, a w początkowym stadium niewprawne oko może nie dostrzec zmian, które nastąpiły, czy też odróżnić zmian świeżych od przewlekłych. Nie zmienia to faktu, że zdjęcia RTG należy wykonać u konia ze świeżym ochwatem, aby móc prawidłowo odczytać, jak bardzo postępują zmiany. Wiele pomiarów nie ma sztywnych norm, a ważne są ich zmiany w czasie.

Podstawowe procedury i opis parametrów RTG ukazały się już w „Weterynarii w Terenie” (3). Najważniejsze jest celowanie promieniem kilka centymetrów doogonowo od szacowanego wierzchołka kości kopytowej (oba kopyta powinny być na klockach) oraz wykonywanie pomiarów dopiero po kalibracji. W ochwacie wykonuje się koniecznie RTG boczne, przednio-tylne, a w celu monitorowania remodelingu kości kopytowej należy wykonać zdjęcia oxspring.

Kalibracja wbudowana w programy do pomiarów nie jest rzetelna i nie uwzględnia zjawiska magnifikacji, jest wyliczona jedynie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas