PCV3 – aktualne ustalenia dotyczące patologii i patogenności

Cirkowirusy świń (PCVs) to małe, bezotoczkowe wirusy, które w warunkach naturalnych zakażają świnie i dziki. Wirusy te należą do rodziny Circoviridae, rodzaju Circovirus (1). Obecnie zidentyfikowano cztery gatunki PCVs, w tym: cirkowirus świń typu 1 (PCV1), cirkowirus świń typu 2 (PCV2), cirkowirus świń typu 3 (PCV3) i cirkowirus świń typu 4 (PCV4) (2). PCV3 jest wirusem opisanym stosunkowo niedawno, bo w 2017 r. (3). Od tego czasu wykrywano go u świniowatych w wielu krajach na całym świecie. PCV3 może być wydalany wraz z większością płynów ustrojowych (m.in. ze śliną, z wydzielinami z dróg oddechowych, kałem, wydzielinami poporodowymi) (2). Jest także zdolny utrzymywać swoją zakaźność w środowisku (4), więc do zakażeń drogą horyzontalną może dochodzić w sposób pośredni i bezpośredni. Transmisja wirusa może odbywać się także wertykalnie: przez siarę, nasienie czy przez łożysko (5).

PCV3 wykryto również u komarów mających styczność ze świniami zakażonymi tym wirusem. Sekwencje wirusów komarów i świń wykazały 100-proc. homologię pod względem identyczności nukleotydów (6), aktualnie nie ma jednak żadnych dowodów potwierdzających transmisję PCV3 przez wektory (2). Zakażenie PCV3 wiąże się z bardzo zróżnicowanym obrazem klinicznym, prezentowanym przez chore zwierzęta, a czasem może przebiegać zupełnie bezobjawowo. W niniejszym artykule zostały opisane objawy kliniczne związane z zakażeniem PCV3 oraz ustalenia dotyczące patogenezy i patogenności PCV3, poparte badaniami terenowymi, epidemiologicznymi lub eksperymentalnymi.

Zaburzenia reprodukcyjne oraz zespół skórno-nerkowy

PCV3 wykryto po raz pierwszy w 2016 r. [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas